Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία, η λέξη Ηλύσιον ή Ηλύσια Πεδία αναφέρεται στον αρχαίο ελληνικό επίγειο παράδεισο που ήταν αφιερωμένος αποκλειστικά σε ήρωες στους οποίους οι θεοί είχαν δώσει το δώρο της αθανασίας. Σύμφωνα με τον Όμηρο, ήταν η γη της απόλυτης ευτυχίας και οι επίλεκτοι κάτοικοι του είχαν τη δυνατότητα να διατηρήσουν τις αναμνήσεις του παρελθόντος τους. Το περιβάλλον ήταν ήρεμο και γεμάτο απολαύσεις όπως το κυνήγι, τα σπορ, η μουσική και οι συνεστιάσεις. Λίγοι και προσεκτικά επιλεγμένοι άνθρωποι ήταν σε θέση να απολαμβάνουν αιώνια διαμονή στο Ηλύσιον. Ο Βιργίλιος χρησιμοποίησε πολλά ονόματα για να περιγράψει το Ηλύσιον στο έργο του «Αενήδα» όπως "Χώρα της ευτυχίας", "Περιοχή των τυχερών" και "Πατρίδα των ευλογημένων".